ராமச்சந்திரன் உஷாவின் “கோனாரக் மகாலஷ்மி”

ராமச்சந்திரன் உஷாவின் “கோனாரக் மகாலஷ்மி” (https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=10208832236060309&id=1146052613&hc_location=ufi)என்னும் சிறுகதையை நேற்று வாசித்தேன் .இந்த சிறுகதை மார்ச் மாத வலம் இதழில் வந்துள்ளது .ஆசிரியரின் முகநூல் பக்கத்திலும் வாசிக்கலாம் .மிகவும் சாதாரணமான இச்சிறுகதை இன்றைய அறிவுஜீவிகளிடமும் சில நவ யுக ஹிந்துத்துவாக்களிடையே காணப்படும் ஒரு விதமான மேட்டிமை மனநிலையை தெரிந்தோ தெரியாமலோ படம் பிடித்து காட்டுகிறது .கதையை ஒரு முறை இந்த சுட்டியில் சென்று வாசித்து விடுங்கள் .இக்கதையை சில பின்-காலனிய கோட்பாட்டு கருவிகளால் ஆராய முடியும்
இனி சிறுகதையில் வரும் இருமைக்களை (binaries ) பார்ப்போம் :
1.பணி புரியும் பெண் X பணிபுரியாத பெண்
2. விமான பயணத்தை தவிர்த்தல் X விமான பயணத்தை விரும்புதல்
3.ரயில் பயணத்தை விரும்புதல் X ரயில் பயணத்தை எதிர்த்தல்
4.Light Traveler X பூஜை பெட்டியை எடுத்துக்கொண்டு அலையும் மடி சஞ்சி பயணி
5.இயற்கை விரும்பி ,இயற்கை காட்சிகளை ரசிக்கும் நபர் X நுண்ணுணர்வு இல்லாதவர்
6.இளையராஜா பாடல்கள் X நெடுந்தொடர்கள்
7.கோதாவரி திரைப்படம் X பக்தி திரைப்படம்

இத்தகைய இருமைகளை குறித்து கூறும் போது அவை உருவாக்கும் வன்முறையை குறித்தும் கூற வேண்டும்
.”Contemporary post-structuralist and feminist theories have demonstrated the extent to which such binaries entail a violent hierarchy, in which one term of the opposition is always dominant (man over woman, birth over death, white over black), and that, in fact, the binary opposition itself exists to confirm that dominance” என Ashcroft et .al கூறுகின்றனர் .
இத்தகைய இருமை நிலைகள் வாயிலாக மிஸஸ் அசோக் (அவருக்கென ஒரு பெயர் கூட இல்லை ) என்னும் பட்டிக்காட்டு மூட பக்தர் வடிவமைக்க படுகிறார் .இச்சிறுகதையில் கதைசொல்லி கைக்கொள்ளும் தொனி ஒரு காலனிய ஆண்டை பாமர இந்தியனை குறித்து பேச கைக்கொள்ளும் தொனி .கதை சொல்லியின் குரலுக்கு 250 வருட பாரம்பரியமாவது உள்ளது .வெள்ளைக்காரனின் ஏளனத்தை சகிக்க இயலாமல் ,ஹிந்து மதம் என்பது சடங்காச்சாரங்களும் விக்கிரஹ ஆராதனையும் உள்ள மூட மதமில்லை என்று நிரூபிக்க புறப்பட்ட ப்ரஹ்ம சமாஜத்தினரின் குரல் தான் அது .சமாஜத்தார் வெள்ளையர்களிடமிருந்து சிரம் தாழ்த்தி பெற்றுக்கொண்ட ஞானம் அது .Edward Said Orientalism நூலில் கூறுவது போல் கீழை நாடுகளின் கலாச்சாரத்தை ,மதத்தை நம்பிக்கைக்குரிய விஷயமாக இல்லாமல் ஆய்வுக்குரிய விஷயமாக(அதன் வாயிலாக கட்டுப்படுத்தவும் ) மட்டும் பார்க்கும் பார்வை .லக்ஷ்மி என்று கூற தெரியாமல் அடுத்தவர்களை கிண்டல் செய்யும் hypocrisy. இதில் வேறொரு வசதியும் உண்டு .மதத்தை அதன் சடங்குகளிடமிருந்து பிரித்து எடுத்து விட்டால் உலக குடிமகனாக /குடிமக்களாக உலா வருவது எளிது .நெற்றியில் சமய சின்னம் தரித்து ,நித்ய பூஜை செய்யும் நபர் எப்படி தன்னை தானே fashionable ஆக காட்டிக்கொள்ள இயலும் ?மேலும் எல்லாவற்றையும் ஒரு அறிவு ஜீவி தனத்தோடு அணுகினால் சமரசங்கள் செய்வது எளிது .உண்மையில் மிஸஸ் அசோக் போன்றவர்களால் தான் ஹிந்து மதம் பிழைத்திருக்கிறது .கதையின் இறுதியில் சிரிப்பது கதை சொல்லி அல்ல .வாசகன் தான் .நவயுக அறிவு ஜீவிகளின் பாசாங்குகளை பார்த்து வரும் வறண்ட சிரிப்பு அது .

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s